Gingiwektomia i Osteoplastyka

Gingiwektomia była zabiegiem eliminacji głębokich kieszonek powstałych w przebiegu zapaleń przyzębia oraz tzw kieszonek rzekomych (obecnie dziąsłowych) będących wynikiem rozrostu dziąsła oraz rza­dziej kieszonek przyzębnych. Obecnie jest ona wska­zana jako zabieg pozwalający na całkowitą eliminację kieszonek dziąsłowych i poprawiający kształt dziąsła.

Po wykonaniu znieczulenia zaznacza się punktowo za pomocą pincety Crane’a-Kaplana głębokość kieszonek od strony przedsionkowej i językowej. Cięcie poziome skalpelem prowadzonym pod kątem 45° do powierzchni zębów prowadzi się równolegle, nieco poniżej do wywołanych punktów krwawych na dziąśle. W następnej fazie zabiegu oddziela się raspa­torem płaty rozrośniętego dziąsła, wykonuje kiretaż, usuwa się resztki złogów nazębnych, martwy cement i poleruje korzenie zębów. Ranę operacyjną płucze się roztworem soli fizjologicznej. Zakłada się na zęby ligaturę służącą utrzymaniu opatrunku chirurgiczne­go, który zmienia się po siedmiu dniach po przepro­wadzeniu toalety rany. Po dwóch tygodniach usuwa się powtórnie założony opatrunek wraz z ligaturą.

Gingiwektomia może być zalecana także w celu odsłonięcia brzegów koron protetycznych usytuowanych poddziąsłowo, wydłużenia koron anatomicz­nych zębów; w przypadkach obecności kieszonek przyzębnych w obrębie furkacji na wylot (III klasa) oraz konieczności „odsłonięcia” ubytkówpróchniczych lub wypełnień.

Osteoplastyka to zabieg poprawiający kształt wyro­stka zębodolowego w celu uzyskania jego fizjologicz­nego zarysu. Wskazaniem jest obecność wyrośli ko­stnych (egzostozy) lub pogrubiałej blaszki zewnętrz­nej przestrzeni międzyzębowych i międzykorzeniowych. Technika zabiegu polega na utworzeniu płata śluzówkowo-okostnowego, jego odwarstwianiu raspatorem, a następnie przeprowadzeniu osteoplastyki z użyciem wiertła lub narzędzi ręcznych. Po prze­płukaniu pola operacyjnego płat reponuje się do po­przedniego położenia, by zamknąć ranę pooperacyj­ną. Osteoplastyka może być także wskazana dla uła­twienia adaptacji piata podczas innych operacji w obrębie przyzębia tub jako zabieg modyfikujący bezzębne części wyrostka zębodołowego przy wykonywaniu stałego uzupełnienia protetycznego

Share:

Dodaj komentarz